In mijn vorige blog vertelde ik dat “de waarheid” niet bestaat. We interpreteren allemaal op onze eigen manier – ook wel de interpretatieladder genoemd – en daardoor missen we elkaar vaak volledig. Die blog werd ruim 1200 keer bekeken. Blijkbaar raakte het iets.
En toch… in trainingen zie ik deelnemers steeds weer hetzelfde doen: blijven hangen in de inhoud.
Het veilige gesprek
Het klinkt vaak zo:
- “Je was te laat.”
- “Je bent onze afspraak niet nagekomen.”
- “Je voldoet niet aan de verwachtingen.”
Prima gesprekken – zolang er geen emotie speelt. Maar zodra spanning of frustratie meeloopt, is de inhoud een vluchtweg. Want over afspraken praten voelt veilig. De echte pijn ligt ergens anders.
Het resultaat? Er verandert niks. Het kost bakken met energie. En voor je het weet, staat er een conflict op de stoep.
Waarom we de emotie mijden
Waarom gaan we niet gewoon naar de emotie?
Omdat het ongemakkelijk voelt. Omdat we bang zijn dat het therapeutisch wordt. Ik hoor deelnemers vaak zeggen: “Ik ben zijn therapeut niet.”
En dat klopt – dat ben je ook niet. Maar dat is ook helemaal niet nodig.
Wat er wél nodig is?
👉 Gewoon oprechte interesse.
👉 Gewoon de vraag stellen: “Waarom is het voor jou lastig om dit na te komen?”
Negen van de tien keer hoor je dan het echte verhaal. Dáár zit de emotie. En vanuit dat punt kan je pas weer samen verder.
Van inhoud naar verbinding
Echte gesprekken vragen geen eindeloos doorzagen. Ze vragen luisteren, blijven vragen en blijven checken. Niet om therapeut te spelen, maar om gemeenschappelijke grond te vinden.
Want dáár ontstaat samenwerking. Dáár wordt een team sterker.
👉 Dus stop met praten over afspraken. Durf de emotie aan te raken. Dat is de enige route naar échte verandering.
I
