In trainingen kom ik het telkens weer tegen: deelnemers die blijven stoeien met de inhoud. Ze discussiëren over wat er wél of niet klopt, plakken labels op elkaar en verliezen daarbij iets cruciaals uit het oog: de emotie die eronder ligt.
We horen de woorden van de ander, maar interpreteren die altijd vanuit onze eigen belevingswereld. En dát bestempelen we vervolgens als dé waarheid. Maar eerlijk? Die waarheid bestaat helemaal niet.
Een waarheid die botst
Een deelnemer deelde dat de relatie met haar collega moeizaam liep. “Ik heb het al zo vaak aangegeven dat ze haar werk niet op orde heeft. Ik heb mijn verwachtingen uitgesproken, haar feedback gegeven… maar het blijft. We begrijpen elkaar gewoon niet.”
Tijdens een oefening stapten we in dat gesprek. Zij als zichzelf, ik als haar collega. Wat er gebeurde?
Ze vuurde haar feedback af, maar stelde geen enkele vraag. Haar waarheid plakte ze rechtstreeks op mij. Het resultaat: weerstand. Precies waar ze steeds tegenaan liep.
De kracht van LSD
Dus gingen we terug naar de basis: LSD – luisteren, samenvatten, doorvragen.
In de tweede ronde pakte ze het anders aan. Ze vertelde waar zij tegenaan liep, maar vroeg daarna: “Hoe zie jij dat?”
En ineens gebeurde er iets.
- Het gesprek verschoof van inhoud naar gevoel.
- Er ontstond gemeenschappelijke grond.
- Ik kon mijn verhaal, mijn waarheid, vertellen.
Of dat inhoudelijk allemaal klopte? Dat deed er even niet toe. Want we begrepen elkaar eindelijk op een ander niveau.
De waarheid is een illusie
Wat deze deelnemer ontdekte: de waarheid is voor iedereen anders.
Waar we wél verbinding kunnen maken, is in wat we voelen. Daar ontstaat begrip. Dáár ligt de sleutel om uit de loopgraven van de inhoud te komen en echt samen verder te kunnen.
👉 Dus ja: de waarheid bestaat niet. Wen er maar aan. En leer LSD inzetten als je houvast. Want zonder luisteren, samenvatten en doorvragen blijf je hangen in je eigen gelijk. En dat levert je zelden verbinding op.
